Stemstoornissen

Een stemstoornis is een aandoening van de stem of het stemapparaat, met als gevolg afwijkingen in de klank, de omvang en het volume van de stem. Bij patiënten met een stemstoornis is het stemgeluid hees, schor, te hoog, te laag, te zacht of te luid of valt de stem weg. Veel of lang praten lukt meestal niet en zingen helemaal niet. Er kan sprake zijn van keelpijn, keelschrapen, hoesten en een vermoeid gevoel in de keel. Ook kunnen er klachten zijn met betrekking tot de ademhaling. Als iemand gedurende enkele dagen wat hees is, kan dat normaal zijn. Duurt de heesheid langer dan twee à drie weken, dan is ingrijpen gewenst.

We kunnen een onderscheid maken tussen organische en functionele stemstoornissen:

  • Organische stemstoornissen
    Bij een organische stemstoornis kan de neus-keel-oorarts een letsel vaststellen ter hoogte van de stemplooien.

    • Primair organische stemstoornissen door uiteenlopende inwendige en uitwendige oorzaken.
      Bijvoorbeeld: endocriene veranderingen, larynxtumor en stembandverlamming.
    • Secundair organische stemstoornissen door weefselstructuurveranderingen ten gevolge van verkeerd stemgebruik, overbelasting of stemmisbruik. Bijvoorbeeld: stembandknobbeltjes, chronische hyperplastische laryngitis en stembandoedeem.
  • Functionele stemstoornissen
    Bij een functionele stemstoornis is het stemorgaan in orde, maar wordt het verkeerd gebruikt, misbruikt of overbelast. Als het misbruik te lang en/of te veel voorkomt, kan dit het stemorgaan beschadigen en kan er een organische verandering plaatsvinden.